Translate

Κυριακή, 5 Ιανουαρίου 2014

Μια λέξη ήταν αρκετή...



Βλαχοδήμαρχοι: μια λέξη δια στόματος Αλέξη Τσίπρα. Μέσα στην αλληγορία της, εύστοχη, περιεκτική, αποκαλυπτική. Μάτσο από δαύτους στην επικράτεια. Αλλά δεν χρειάζεται να πας και μακριά. Ο λόγος για έναν δήμο της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης που μέχρι και τις εκλογές του 2006 πρασίνιζε στον εκλογικό χάρτη της Ελλάδας. Όταν τα πράγματα δυσκόλεψαν και άρχισαν ν’ ακούγονται ελπιδοφόρα μηνύματα, επιστρατεύτηκε στις εκλογές του 2010 το κόλπο της ανεξάρτητης δημοτικής παράταξης. Σηκώθηκε η λευκή σημαία. Η μπατανόβουρτσα, όμως, δεν κατάφερε να καλύψει το έντονο πράσινο-μπλε με τους ροζ κόκκους. Με τους ίδιους ανθρώπους, για να μην πω και με πολύ χειρότερους, γιατί περιμάζεψε ό,τι έφερνε ψήφους με τον παλιό δοκιμασμένο τρόπο από τους πρώην καποδιστριακούς δήμους, για να φτιάξει τον μεγάλο δήμο του Καλλικράτη. Αυτός, λοιπόν, ο Βλαχοδήμαρχος, ο δικός μας Βλαχοδήμαρχος πέρασε τετραετίες ως πολιτικός του κατεστημένου, διορίζοντας, βγάζοντας πύρινους λόγους, δίνοντας σφιχτές χειραψίες, συνεργαζόμενος με κάθε καρυδιάς καρύδι, αποδεχόμενος τις μνημονιακές πολιτικές. Είχε βεβαίως και συνεργάτες «αριστερούς» με μοναδική απαίτηση το διορισμό στο δήμο σύσσωμης της οικογένειάς τους και των κουμπάρων συμπεριλαμβανομένων. Η οικογενειοκρατία και η κουμπαροκρατία εξασφαλίζουν χωρίς ρίσκο την απόκτηση αλλά και τη διατήρηση της εξουσίας σ’ αυτόν τον ταλαίπωρο τόπο. Σχέσεις συνεργασίας - διαπλοκής ανάμεσα σε πρώην και νυν ακροδεξιούς, πασόκους πρώην δημάρχους που λυμαίνονταν τους γειτονικούς δήμους, αριστερούς «οπορτουνιστές» και μη, λαϊκούς δεξιούς συνέθεταν ένα multicultural ύφος. Και για να μην μπάζει από πουθενά, δεν αποποιήθηκε και τους «παλιούς» πράσινους συντρόφους του. Στήθηκε περήφανα μπροστά στην κάμερα για να ψηφίσει τον ογκώδη αρχηγό και μοναδικό υποψήφιο για την προεδρία του «κινήματος». Είχε την επιλογή να μην το κάνει αλλά επένδυσε ακόμα και σ’ αυτό. Το ένστικτο της πολιτικής του επιβίωσης αλάνθαστο. Νομίζεις ότι πρόκειται για μια καλοστημένη φάρσα που από ώρα σε ώρα θα αποκαλυφθεί.
Σύντροφοι και συντρόφισσες, εσείς που στη συνεστίαση της νομαρχιακής Β’ Θεσσαλονίκης δώσατε το χέρι στον συγκεκριμένο Βλαχοδήμαρχο, ελπίζω να το κάνατε ως προς το θεσμικό του ρόλο. Ελπίζω να έχετε αντιληφθεί πόσο επικίνδυνο είναι να υποτιμάμε την καταλυτική δύναμη της αηδίας του κόσμου για αυτές τις πρακτικές. Πάμε να φτιάξουμε τον κόσμο και όχι να δώσουμε άλλο όνομα στον ήδη υπάρχοντα. Η ανακύκλωση των παλαιών τακτικών, των ματαιόδοξων και ευκαιριακών πολιτικών εμποδίζει καταλυτικά την ανάπτυξη του ΣΥΡΙΖΑ.
Ποια ανάγκη μας ωθεί να κάνουμε εκπτώσεις στις αξίες της αριστεράς; Της αριστεράς των αδιαπραγμάτευτων ιδανικών, της αριστεράς που αντιστέκεται απέναντι σε τακτικές ομηρίας των πολιτών, σε πελατειακές σχέσεις, σε ανέφικτες υποσχέσεις, σε ακατανόητες φιλοδοξίες.
Σε ποια έμμονη ιδέα είμαστε υποταγμένοι ώστε να προσφέρουμε καταφύγιο στο παρωχημένο πολιτικό σκηνικό που κατάντησε την Ελλάδα σε αυτά τα χάλια; Η αριστερά σε αυτήν την συγκυρία δεν είναι υποχρεωμένη να αποδείξει τίποτα και σε κανέναν. Αρκεί να είναι ο εαυτός της. Οποιαδήποτε μετάλλαξη και υποχώρηση την απομακρύνει και από την εξουσία και από τα πραγματικά μέλη της.
Ποιο θά ’ναι το ουσιαστικό αποτέλεσμα αν κερδίσει δήμους ο ΣΥΡΙΖΑ, μέσω δημάρχων που θα δηλώσουν ανέξοδα ότι απλώς συμφωνούν με το «κείμενο αρχών» για την αυτοδιοίκηση και στην πράξη θα το ακυρώνουν;
Γιατί άραγε η αριστερά να καλοδεχτεί όλους αυτούς τους όψιμους «αριστερούς» και να τους προσφέρει άφεση αμαρτιών, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά ότι στην Ελλάδα είσαι ό,τι δηλώσεις;
Γιατί η αριστερά εμμένει πεισματικά να βάζει τρικλοποδιά στον εαυτό της;
Γιατί η αριστερά επιθυμεί να γίνει ο δούρειος ίππος της εξουσιομανίας;
Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ οδηγεί τους αριστερούς να εγκαταλείψουν τον ίδιο τους τον αγώνα;
Η διαδικασία για τη συγκρότηση της δημοτικής παράταξης και της επιλογής επικεφαλής, εκτός από δημοκρατική, οφείλει να είναι και ειλικρινής, με αυτονόητους περιορισμούς και αποκλεισμούς. Στόχος είναι να δημιουργηθούν οι ευνοϊκότερες προϋποθέσεις για την ουσιαστική νίκη της αριστεράς στις αυτοδιοικητικές εκλογές και όχι για την εφήμερη και επικοινωνιακή επιτυχία της.

ΥΓ. Το παραπάνω κείμενο στάλθηκε στη στήλη από μέλος τοπικής οργάνωσης του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν περιλαμβάνει ονόματα αλλά «οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ» θα καταλάβουν εύκολα.



Ο δικηγόρος του διαβόλου (για την αντιγραφή Κ.Αντωνιάδης)

Δημοσιεύθηκε στην ΕΠΟΧΗ το Σάββατο 4/1/2014