Translate

Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2015

Για ποια οικολογία παλεύουμε;


της Σοφίας Βασιλειάδου *

Το αποφασιστικό στοιχείο της νεοφιλελεύθερης επίθεσης στον οικολογικό χώρο, είναι να διαλύσει την ανατρεπτική δύναμη της οικολογικής κριτικής και ταυτόχρονα να περάσει τη θέση ότι η προστασία του περιβάλλοντος θα μπορούσε να γίνει η ατμομηχανή για «ένα νέο εκσυγχρονισμό της καπιταλιστικής οικονομίας».
Ενώ τα οικονομικά συμφέροντα πολυεθνικών βιομηχανικών κολοσσών επιβάλλουν την ολοένα και με ταχύτερους ρυθμούς εφαρμογή νέων τεχνικών παραγωγής χωρίς καμία προηγούμενη αξιολόγηση των οικολογικών τους συνεπειών, ο καπιταλισμός δείχνει  να ενδιαφέρεται για την προστασία του περιβάλλοντος. Μήπως όμως η θεραπεία είναι πιο επικίνδυνη από την ασθένεια;. Γιατί η προσπάθεια να ενσωματωθεί το φυσικό περιβάλλον στο υπάρχον σήμερα σύστημα αγοράς, χωρίς μια ριζική τροποποίηση του τελευταίου, οδηγεί  σε μια νέα αυτοκρατορία της οικονομίας σε βάρος της οικολογίας.

         Αναπτύσσεται, στην εποχή μας, μια οικονομική προσέγγιση του περιβάλλοντος που  στόχο έχει να το μετατρέψει σε εμπόρευμα (αγοραίο αγαθό).
Οι πολυεθνικές εισχωρούν στους κρατικούς μηχανισμούς αναλαμβάνοντας την διαχείριση των φυσικών πόρων. Επιλέγονται διεθνώς οι ρύποι που είναι εμπορεύσιμοι και στήνεται μια ολόκληρη βιομηχανία αντιρύπανσης ή πώλησης ρύπων
Είμαστε υπέρ των ήπιων μορφών ενέργειας και πολύ σωστά. Eχουμε όμως διερευνήσει και καταγγείλει ποιοι στηρίζουν και προωθούν αυτή τη στιγμή τις ήπιες μορφές ενέργειας; Τράπεζες , οικονομικά εύρωστες επιχειρήσεις, πολυεθνικές που στη συνέχεια,  πουλάνε πανάκριβα το παραγόμενο ρεύμα στην κάθε  ΔΕΗ.  Περιοριζόμαστε σε διαχειριστικές προτάσεις με δεδομένο το υπάρχον σύστημα, ή μήπως όμως ταυτόχρονα χρειάζεται μια μάχη ανατροπής του προβλήματος στη ρίζα του;
Μια αριστερή στρατηγική απέναντι στα περιβαλλοντικά θέματα είναι και επείγουσα και αναγκαία!
Η διάσταση ανάμεσα στις κοινωνικές ανάγκες και στο σεβασμό του περιβάλλοντος αποδυναμώνει και την κοινωνική και τη περιβαλλοντική μάχη. Σε μια εναλλακτική πρόταση έχει θέση και μια διαφορετική πρόταση διαχείρισης των περιβαλλοντικών προβλημάτων ενάντια στο υπερκέρδος του κεφαλαίου  και υπέρ της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας, κοινωνικο-περιβαλλοντικού προσανατολισμού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει να ενσωματώσει την αριστερή περιβαλλοντική διάσταση  στις προγραμματικές του προτάσεις σε όλες τις θεματικές:  υγεία, παιδεία, ανάπτυξη, γεωργία κλπ

Τι σημαίνει ιδιωτικοποίηση στη διαχείριση του νερού και των σκουπιδιών
Το 1/6 του πληθυσμού της γης δεν έχει πρόσβαση σε πόσιμο νερό.
 6000 παιδιά πεθαίνουν καθημερινά από αρρώστιες που προκαλούνται από   την έλλειψη καθαρού  νερού και συνθηκών υγιεινής.
Ο ι χώρες του τρίτου κόσμου προκειμένου να πετύχουν δάνεια δεσμεύονται απέναντι στην παγκόσμια τράπεζα και το διεθνές νομισματικό ταμείο, να εκχωρήσουν την διαχείριση του νερού, βλέπε την εκμετάλλευση των πηγών τους, σε ιδιωτικές εταιρείες (ιδιωτικοποίηση του νερού).Έτσι το νερό από κοινωνικό αγαθό το οποίο δικαιούνται όλοι οι άνθρωποι  ( ΟΗΕ, Συμβούλιο της Ευρώπης, ) μετατρέπεται σε εμπόρευμα.  Πολυεθνικές με τις θυγατρικές τους, ελέγχουν τα 80% της αγοράς πόσιμου νερού παγκοσμίως.
Το  ίδιο επιδιώκει και η κυβέρνηση Σαμαρά (απόπειρα ιδιωτικοποίησης  ΕΥΑΘ, ΕΥΔΑΠ)
Ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί το νερό κοινωνικό αγαθό που μόνο ένας δημόσιος φορέας μπορεί να το διαχειρίζεται με βασικό  στόχο το κοινωνικό όφελος και σε καμιά περίπτωση τα κέρδη των πολυεθνικών. Γιαυτό και τα μέλη του συμμετείχαν ενεργά στο κινημα ενάνται στην ιδιωτικοποίηση του νερού (βλέπε ΕΥΑΘ στη  Θεσσαλονίκη))

Ταξίδι στη Γερμάνια με όλα τα έξοδα πληρωμένα για ένα εργοστάσιο καυσης σκουπιδιών!
Αυτό για να πειστείτε ποσό ιδανικά λειτουργούν τα εργοστάσια καύσης σκουπιδιών γερμανικών προδιαγραφών και ποσό εύκολα λύνουν όλα τα προβλήματα.  Και αν εμπλέκεστε σε κάποιο ΦΟΣΔΑ μην ανησυχείτε για τις  διαδικασίες. Γερμανική εταιρεία αναλαμβάνει όλες τις διεκπεραιώσεις, προσφορές , ακόμη και τη διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Σας καταθέτει προτάσεις στα μετρά σας !
Αυτά ειπώθηκαν από Γερμανούς ομιλητές σε συνέδριο  για τη διαχείριση των απορριμμάτων που πραγματοποιήθηκε  στα πλαίσια του πρωτοκόλλου συνεργασίας της Ελληνικής και Γερμανικής αυτοδιοίκησης( θυμήσου Φουχτελ) με φιλοξενούντα τον Δήμο  Θεσσαλονίκης και πρωτοβουλία της ΠΕΔ ΚΜ (περιφερειακή ένωση δήμων Κεντρικής Μακεδονίας).

Αυτή  η λύση παρουσιάστηκε σαν η μοναδική που συνδυάζει προστασία περιβάλλοντος και οικονομία. Προστασία περιβάλλοντος με τη χρήση πανάκριβων φίλτρων που καλύπτουν το μισό της δαπάνης λειτουργιάς του εργοστάσιου  και οικονομία με χρέωση στον κάθε πολίτη από 90 ως 150 ευρώ/τόνο όταν αυτή τη στιγμή η χρέωση στη κεντρική Μακεδονία είναι 22 ε/τόνο και θα φτάσει  λόγω πρόστιμων ΕΕ σε 57 ε/τόνο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δική του εναλλακτική πρόταση    με κύριο στόχο τη μείωση στην πηγή, την τοπική κομποστοποίηση, την αποτελεσματικότερη ανακύκλωση  και τη διαχείριση των υπολειμμάτων σε επίπεδο Δήμου. Για τους μεγάλους δήμους ή συνολο δήμων προβλέπονται συμπληρωματικές υποδομές που όλες όμως αποβλέπουν σε μια ήπια διαχείριση , φιλική στο περιβάλλον και οικονομικά αποδεκτή για τους πολίτες.
                                                                    

Βασιλειάδου Σοφία, Υπ. Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στη Β Θεσσαλονίκης